Zakażenie lamblią jelitową

phone cards Zakażenie spowodowane jest przez wiciowca — lamblię jelitową. Pasożyt ten doprowadza do powstawania zmian zapalnych w dwunastnicy, jelicie cienkim oraz drogach żółciowych. Zakażenie następuje drogą pokarmową przez picie wody i spożywanie pokarmów zakażonych cystami lamblii. W dwunastnicy lamblie wydostają się z cyst i rozmnażają. Przenosicielami materiału zakażonego są muchy, szczury i myszy oraz zakażeni ludzie. Zakażenie lambliami w Polsce jest bardzo częste, szczególnie wśród dzieci. Chorzy skarżą się na bóle w prawym podżebrzu, nudności, skłonności do wymiotów, zaparcia. Mogą występować objawy neurowegetatywne poza układem pokarmowym (kołatanie serca, bóle głowy, stany rozdrażnienia). Jedynie część osób zakażonych lamblią odczuwa dolegliwości. Rozpoznanie ustala się na podstawie stwierdzenia cyst lamblii w kale albo żywych poruszających się lamblii w świeżo oddanym stolcu lub świeżo uzyskanej żółci. Lamblie ruszające się są łatwe do rozpoznania, natomiast w materiale chłodnym tracą zdolność poruszania się i są trudniejsze do identyfikacji.

Leczenie powinno polegać na stosowaniu takich leków, które działają zarówno na formy żywe, jak i przetrwalnikowe (cysty). Obecnie powszechnie stosuje się Metronidazol, w dawce 2—3 razy po 1 tabl. 0,25 g, pomiędzy posiłkami przez 7 dni. Po tej kuracji ponownie wykonuje się badanie materiału i w razie stwierdzenia lamblii powtarza się kurację. Metronidazol nie działa niestety na cysty. Nie powinno się stosować leczenia tym środkiem w ciąży, chorobach krwi, chorobach ośrodkowego układu nerwowego. W zakażeniu lambliami stosować także można Tynidazol (Tynidazolum tabl. 0,5 g). Dorosłym podaje się jednorazowo dawkę 2,0 g (tj. 4 tabl.). Leczenie jest wygodne ze względu na podawanie tylko jednej dawki leku, jednak skuteczność Tynidazolu jest mniejsza niż Metronidazolu. perfumy

Współpraca

spedycja międzynarodowa