Zakażenie tasiemcami
Hotele w Warszawie Tasiemce są to robaki płaskie, które pasożytują w jelicie cienkim. W Polsce występuje 6 gatunków tasiemca mających znaczenie kliniczne.
Tasiemiec nieuzbrojony, czyli bydlęcy lub wołowy. Gospodarzem ostatecznym jest człowiek, u którego w jelicie tasiemiec rozwija się. Żywicielem pośrednim jest bydło, w którego ciele usadawiają się zarodki przeobrażające się w larwę. Po zjedzeniu przez człowieka zakażonego mięsa otoczka larwy zostaje strawiona w żołądku, a główka dostaje się do jelita cienkiego, gdzie tasiemiec w ciągu 2—3 miesięcy osiąga dojrzałość.
Zapłodnione jajeczka są wydalane z kałem z przewodu pokarmowego i stanowią źródło zakażenia dla bydła.
Tasiemiec uzbrojony, zwany świńskim lub samotnym. Człowiek zakaża się nim jedząc surowe lub niedogotowane mięso świni lub dzika z żywymi wągrami tasiemca. Jego jaja zawarte w ludzkim kale są z kolei materiałem zakażającym dla zwierząt, u których z jelit przedostaje się on do tkanek. Tasiemiec uzbrojony charakteryzuje się tym, że ma główkę zaopatrzoną w dwa wieńce haczyków, którymi przytwierdza się do ściany jelit. Pasożyt ten jest dla człowieka dodatkowo niebezpieczny wówczas, gdy jego jaja przy wstecznych ruchach robaczkowych dostaną się do żołądka, gdzie ich otoczka ulega rozpuszczeniu. Zarodki tasiemca przebijają się wówczas przez ściany naczyń, człowiek staje się ich pośrednim nosicielem i wówczas powstaje stan, który określamy nazwą wągrzycy. Wągry mogą umiejscawiać się w różnych narządach, uszkadzając je.
Dekoracje ogrodowe w internecie Ogród
