Choroby wewnętrzne

Noclegi w górach Włośnie kręte występują w surowym mięsie świni lub dzika. W mięśniach tych zwierząt znajdują się żywe otorbione larwy włośni. Po przedostaniu się larw do przewodu pokarmowego człowieka pasożyty osiedlają się w kosmkach jelita cienkiego. Dojrzałe włośnie, uwolnione z otoczki, w jelicie dokonują zapłodnienia, po czym same giną. Samice składają zapłodnione jajeczka w sąsiedztwie naczyń chłonnych jelita cienkiego i też giną. Larwy przedostają się do krwiobiegu i umiejscawiają w różnych mięśniach szkieletowych. Objawy kliniczne są spowodowane przede wszystkim reakcją alergiczną na zakażenie larwami. Pierwszy okres uczulenia spowodowany jest dostawaniem się larw do jelit. W okresie osiedlania się larw w mięśniach pojawiają się obrzęki twarzy, bóle mięśni i eozynofilia we krwi. Reakcje człowieka zależą od ilości larw oraz od osobniczej odczynowości alergicznej. Po otorbieniu larwa może żyć długo, ponieważ na drodze osmozy pobiera niezbędne dla życia substancje oraz wydala produkty alergizujące.

Rozpoznanie zakażenia włośnicą ułatwia zbiorowe wystąpienie objawów u grupy osób zakażonych. Jeżeli inwazja była liczna, objawy chorobowe występują szybko, niekiedy w kilka godzin po spożyciu zakażonego mięsa. Pojawiają się: gorączka, nudności i wymioty oraz biegunka. Następnie pojawiają się obrzęki na twarzy i powiekach, a wędrówka larw do mięśni powoduje bóle mięśniowe. Należy pamiętać, że serce jako mięsień poprzecznie prążkowany może być również miejscem wystąpienia larw. W przebiegu choroby może dojść do zaburzeń neurologicznych i psychicznych. U osób z małą wrażliwością objawy mogą być minimalne i nie budzą podejrzenia zakażenia. BitComet